Szukaj o Ogrodach

Ładowanie...

Jak dzielą się rośliny ogrodowe?



Autor: Marek Jazwiec

W naszym ogrodzie możemy zasiać lub posadzić mnóstwo wspaniałych roślin. Część z nich sprawia, że nasz ogród wygląda po prostu wspaniale, inne dają nam słodkie owoce oraz piękne kwiaty, jeszcze inne skutecznie chronią przed niechcianymi szkodnikami.

Kolorowe kwiaty cebulowe
Do wieloletnich roślin kwiatowych zaliczamy przede wszystkim rośliny cebulowe i bulwiaste. Wszystkim ich rodzajom odpowiada bez wyjątku stanowisko o luźnym i przepuszczalnym podłożu. Jeżeli gleba byłaby zbyt zbita i wilgotna, cebule najprawdopodobniej zgniłyby jeszcze przed zakwitnięciem. Zanim zaczniemy sadzić tego typu rośliny musimy dobrze przygotować dla nich podłoże. Na początek oczywiście glebę należy wzbogacić kompostem, organicznymi nawozami i na końcu przykryć ściółką. Korzystne będzie też zastosowanie nawozu zielonego. Niektóre z roślin cebulowych mogą być niewykopywane z gleby przez wiele lat. Podlegają wówczas tak zwanej naturalizacji. Jeżeli tylko pozwolimy im na swobodne rozrastanie się ich cebule same się rozmnożą, ale jednocześnie doprowadzi to do dziczenia. Naturalizacji ulegają na przykład narcyzy i przebiśniegi. Rośliny cebulowe, które jednak najlepiej wyciągać z ziemi to między innymi tulipany. Dobrze jest u nich oddzielać cebule przybyszowe od matecznych. Sadzimy je jesienią.
Wśród roślin cebulowych i bulwiastych są również takie, które są odporne i można je pozostawić na czas zimy w ziemi. Jednak te bardziej wrażliwe muszą być koniecznie wyciągnięte jesienią przed pierwszymi mrozami. Ich zimowanie najlepiej zorganizować w piwnicy, w specjalnie przygotowanym miejscu. Mam tu na myśli przede wszystkim dale, frezie i mieczyki.
Ważne jest także, aby nie zapomnieć o tym, że nie wolno ścinać liści roślin cebulowych po przekwitnięciu, ponieważ mają one jeszcze ważną rolę do wypełnienia. Można je obciąć dopiero, gdy całkowicie zżółkną.
Cebule są bardzo łakomym kąskiem dla nornic, dlatego też należy je dodatkowo chronić przed tymi zwierzętami. Najlepiej będzie sadzić je w metalowych koszyczkach lub grubej siatce.
Paprocie
O paprociach mówi się często, że są roślinami ze świata pierwotnego. I jest w tym trochę prawdy, ponieważ te zimotrwałe, rodzime paprocie należą do roślin, które są najstarsze na Ziemi. Dawniej wszystkie rodzaje paproci porastały lasy. To było ich naturalne środowisko. I właśnie te leśne warunki trzeba brać pod uwagę w momencie, organizowania paprociom najdogodniejszych warunków. Najbardziej odpowiadać im będzie gleba, która jest wilgotna, bogata w próchnicę i półcień. Dlatego też, przygotowując w ogrodzie miejsce pod paprocie, należy najpierw wzbogacić glebę kompostem z liściu lub kory, na zapas dodając również nawóz. Po posadzeniu najlepiej będzie dodatkowo stworzyć im ściółkę z liści i drobnych odpadków drewna. Najlepszym dla nich miejscem, będzie to znajdujące się w półcieniu drzew i krzewów. Wszystko po to, aby stworzyć im jak najdogodniejsze warunki, które jak już sami Państwo zauważyli, faktycznie są zbliżone do tych leśnych. Paprocie dobrze się czują w towarzystwie innych cieniolubnych roślin, takich jak: kopytniki, epimedium, a także zawilec gajowy. Równie dobrymi sąsiadami dla paproci są trawy leśne – naparstnice, dzwonek szerokolistny, funkie różaneczniki.
Wymienię teraz kilka najbardziej popularnych z paproci wraz z krótkim opisem.
Adiantum stopowate – pierzaste liście, które w zależności od odmiany osiągają wysokość od dwudziestu do pięćdziesięciu centymetrów.
Podrzeń żebrowiec – wąskie, długie, wiecznie zielone, pierzaste liście dorastające do wysokości czterdziestu centymetrów.
Narzecznica samcza – najbardziej znana i rozpowszechniona z paproci. Może być wysoka nawet na sto centymetrów.
Długosz królewski – podwójne, pierzaste wachlarze liści. Jesienią liście stają się brązowo-żółte i przysychają. Ich wysokość dochodzi do półtora metra.
Pióropusznik strusi – pierzaste liście o lejkowatym ułożeniu. Do osiemdziesięciu centymetrów wysokie.
Języcznik zwyczajny – zimozielona paproć o gładkich, całobrzegich, skórzastych liściach. Wysokość około trzydziestu, czterdziestu centymetrów.
Byliny
Byliny są roślinami wieloletnimi, które co roku wydają nowe pędy. To odróżnia je od roślin jednoletnich i dwuletnich, o których pisałam wcześniej. Zazwyczaj jest tak, że w czasie zimy ich nadziemna część przymarza, cebula natomiast, będąca w ziemi zimuje. Wiosna jest okresem wegetacyjnym dla wszystkich roślin wieloletnich. Do bylin zaliczamy rośliny o bardzo rożnym wyglądzie. Mogą to być niskie rośliny poduszkowe, jakie najczęściej spotykamy w ogródkach skalnych, ale także wysokie wieloletnie ostróżki, rośliny cebulowe, dalie grzybienie, a nawet trawy i paprocie (o paprociach będę pisała w kolejnym poście). Z tego względu, że do bylin zaliczamy tak różnorodne rośliny, pamiętać należy o tym, że mają one bardzo różne wymagania uprawowe.
W ogrodnictwie najczęściej dokonuje się wśród bylin podziału na byliny rabatowe i tak zwane rosnące dziko. Te drugie występują u nas w naturalnych warunkach. Byliny które kwitną bardzo obficie i kolorowo, sadzi się przeważnie, wśród innych kwiatów na rabatach. Większość tego rodzaju roślin lubi stanowiska nasłonecznione, o żyznej i luźnej glebie. Konieczna jest również ich stała pielęgnacja. Do grupy tych roślin zaliczamy między innymi: ostróżki, floksy, margerytki, astry i maki. Byliny, które rosną dziko, w ogrodach najczęściej komponowane są z krzewami, roślinami cebulowymi i zadarniającymi. Rozrastają się one w niedługim czasie, tworząc grupę roślin, która spokojnie poradzi sobie bez pielęgnacji i jakiejkolwiek ingerencji ze strony człowieka. A to przede wszystkim dlatego, że chwasty absolutnie nie są w stanie przebić ich wartego okrycia. Jednak aby kompozycje z dzikich roślin wyglądały dobrze, trzeba ich sadzenie dobrze zaplanować. Naturalistyczne zestawienia bylin efektownie wyglądają w połączeniu takich roślin wieloletnich jak: orlinki, tojady, tawułki, dzwonki, paprocie i trawy.
Kwiaty dwuletnie
Na pograniczu roślin jednorocznych i trwałych bylin znajdują się w praktycznej klasyfikacji ogrodniczej rośliny dwuletnie. Ich życie rozpoczyna się od siewu wczesnym latem, a jesienią przesadza się je na wybrane miejsce, gdzie zakwitną w następnym roku i wydadzą nasiona. Wtedy właściwie kończy sie ich dwuletni cykl życia. Jednakże wiele z nich w sprzyjających warunkach żyje rok lub dwa dłużej i wydaje kwiaty.
Ze względu na termin siewu, przypadający na letnie miesiące – czerwiec lub lipiec, bardzo ważne jest utrzymanie stałej wilgotności rozsadnika i zacienianie go. Od polowy sierpnia do września trzeba przenieść młode rośliny na miejsce stałe, aby jeszcze przed zimą zdążyły sie dobrze ukorzenić. W zimnych regionach należy przykryć małe bratki ogrodowe , laki i inne rośliny dwuletnie ochronną warstwą gałązek drzew iglastych. W przypadkach koniecznych można przenieść rozsadę na wybrane miejsce dopiero wiosną, ale wtedy muszą zimować w inspekcie, w odpowiednich odstępach. Kwiaty dwuletnie nawozi się w drugim roku życia, Zasady przygotowania podłoża i pielęgnowania są takie same, jak w uprawie roślin jednorocznych.
Przykładem kwiatu dwuletniego jest goździk brodaty. ? Należy on do rodziny goździkowatych, jego kwiaty wydają korzenny zapach. Istniejące odmiany różnią się od siebie barwą oraz ilością kwiatów. Są takie o pełnych kwiatach, a także o pojedynczych w kolorze białym, różowym lub czerwonym. Goździki te sieje się w czerwcu, a przesadza późnym latem, zachowując odstępu o długości około dwudziestu, dwudziestu pięciu centymetrów.
Inne kwiaty dwuletnie to: naparstnica purpurowa, lak, dziewanna, dzwonek ogrodowy, stokrotka trwała, bratek ogrodowy, prawoślaz różowy, malwa, niezapominajka leśna, wilczomlecz.
Ogród ozdobny
W ogrodzie biologicznym uprawa roślin ozdobnych również powinna opierać się na sprawdzonych wzorcach wziętych z natury. Rabata z samymi różami, bez roślin towarzyszących, to wszak monokultura! Zastanówmy się, czy nie ładniej wyglądałby harmonijne zestawienie kwiatów letnich, bylin i krzewów. Oczywiście partnerzy muszą do siebie pasować. O wymaganiach co do stanowiska i potrzebach uprawowych popularnych roślin ozdobnych przeczytają Państwo w kolejnych postach. Wszystkie środki i metody naturalnej ochrony roślin można zastosować także w ogrodzie kwiatowym. Zapobiegawcze i wzmacniające rośliny opryskiwanie wpływa przede wszystkim korzystnie na zdrowy rozwój róż, kwiatów letnich i bylin. W przypadkach koniecznych można użyć przeciw mszycom, ślimakom lub mączniakom tych samych środków, co w ogrodzie warzywnym.
Przy rozmieszczaniu roślin ozdobnych warto częściowo skorzystać z wzorca starego ogrodu wiejskiego, gdzie rośliny użytkowe, zioła i kwiaty rosły obok siebie nie tylko w malowniczej, ale i przemyślanej kombinacji. Rabata bylinowa może, na przykład stanowić obramowanie ogrodu użytkowego, a kwiaty letnie, rośliny przyprawowe i lecznicze będą pięknie się prezentowały, jako obwódki zagonów warzywnych. I odwrotnie: nawet w małym ogrodzie ozdobnym z krzewami i kolorowymi kwiatami zawsze znajdzie się trochę miejsca na rośliny przyprawowe, rzodkiewki i obramowanie z sałaty o powcinanych liściach. Jeśli przy zakładaniu ogrodu ozdobnego połączymy wyczucie z wiedzą o zależnościach uprawy biologicznej, wtedy wraz z upływem czasu to, co piękne, z pewnością dopasuje sie do tego, co użyteczne, już bez naszej ingerencji.
Rośliny jednoroczne wysiewamy wczesną wiosną. Pora ich kwitnienia przypada na lato i jesień. Wraz z nadejściem pierwszych mrozów kończy się ich krótkie, barwne życie. Jednakże w ciągu tych kilkunastu tygodni rozwijają niezliczona ilość kwiatów o najróżniejszych kształtach i barwach, a często i o pięknym zapachu. Te krótkotrwałe rośliny mogą w krótkim czasie zmienić ogród w morze kwiatów. Duża przyjemność i to za małe pieniądze, wziąwszy pod uwagę, że wystarczy kupić parę torebek nasion!

Projektowanie ogrodu roślinnego wymaga solidnego przygotowania oraz znajomości cyklu wzrastania roślin - jeśli chcesz przygotować taki ogród, skorzystaj z porad firmy projektującej ogrody Blue Grass.
Licencjonowane artykuły dostarcza Artelis.pl.

Kiedy warto rozważyć zakup domku ogrodowego?

Domek ogrodowy to nie tylko dobre rozwiązanie dla osób nie posiadających wystarczającej ilości miejsca w obrębie domu, na przedmioty gospodarcze niezbędne do pielęgnacji ogrodu. Odpowiednio pomalowany i urządzony może służyć jako letni domek zabaw dla dzieci.

Dodatkowe miejsce na narzędzia ogrodnicze, a także inne sprzęty używane tylko podczas sezonu letniego przyda się także osobom posiadającym działki ogrodowe lub domy letniskowe. Przed zakupem warto zastanowić się ile miejsca do przechowywanie potrzebujemy oraz jaką przestrzeń ogrodu zająć. Przy małych ogrodach uważajmy żeby nowy obiekt rozmiarem i kształtem nie przytłoczył otoczenia. Należy się też zastanowić czy potrzebne nam są okna oraz drewutnia.
Drewniane domki ogrodowe
Wybór drewnianego domku wiąże się z potrzebą odpowiedniej konserwacji. W sprzedaży znajdują się już gotowe, zaimpregnowane obiekty. Decydując się na niezabezpieczony, sami wybieramy rodzaj ochrony. Pamiętajmy, że drewno narażone będzie na zmienne warunki pogodowe, promienie słoneczne oraz wilgotność.
Sposoby konserwacji drewna
Jeśli chcemy zachować wygląd naturalnych desek warto sięgnąć po lakierobejcę. W ofercie sklepów znajdziemy lakierobejce barwiące na dany kolor, lub chroniące przed zmianą koloru pod wpływem promieni UV. Jeśli decydujemy się na farby należy wcześniej zapoznać się z ich właściwościami. Akrylowe szybciej schną, olejne są bardziej wydajne i lepiej znoszą działanie wody oraz promieni UV. Dostępne są również specjalistyczne impregnaty chroniące drewno przed pleśnią, grzybem, a nawet owadami.
Ogrodowy domek dla dzieci
O domku na drzewie marzył każdy z nas. Odpowiednio pomalowany i urządzony domek ogrodowy może w pewnym stopniu spełnić to dziecięce marzenie. Jeśli w ogrodzie nie planujemy placu zabaw przyda się miejsce, w którym dzieci będą się mogły bezpiecznie bawić. Ciekawie pomalowany i urządzony domek zapewni maluchom atrakcje nawet w deszczowe dni. Można podzielić domek na kilka pomieszczeń, powiesić firankę w oknie, urządzić kuchnię i salon. Wyposażeniem domku, oprócz zabawek, mogą być też zużyte lub nie potrzebne nam już przedmioty np. garnki lub dywaniki. Dzieci zazwyczaj wolą używać do zabawy „prawdziwe” przedmioty.
Niezależnie czy planujemy użyć domek jako schowek na narzędzia, czy jako miejsce zabaw dla dzieci, pamiętajmy aby był funkcjonalny i bezpieczny. Ważna jest również dobra impregnacja, chroniąca przed zmiennymi warunkami atmosferycznymi.
-- O autorze
Hania007

Idealne meble do ogrodu - jaki materiał wybrać?


Autor: Michał Pliszka



Znalezienie idealnych mebli do ogrodu może być sporym wyzwaniem, zwłaszcza że na rynku dostępnych jest wiele interesujących rozwiązań. Jakie wady i zalety mają poszczególne materiały oraz na co zwracać uwagę przed zakupem konkretnego produktu?

Surowce najczęściej wykorzystywane do produkcji mebli ogrodowych

Drewno

Drewno to klasyczny, tradycyjny materiał, z którego produkuje się wiele mebli oraz elementów wykończenia. Charakteryzują się one przede wszystkim dużymi walorami estetycznymi i doskonale komponują się w otoczeniu roślin rosnących w ogrodzie. Drewno jest przede wszystkim materiałem uniwersalnym i ponadczasowym - nigdy nie wychodzi z mody oraz można je bardzo łatwo dopasować do elewacji budynku. Trzeba jednak liczyć się z tym, że drewniane meble będą podatne na działanie czynników atmosferycznych. Szczególnie niekorzystnie działa na nie przede wszystkim wilgoć, dlatego najlepiej chronić je przed intensywnymi opadami.

Stal

Stal to przede wszystkim rozwiązanie kojarzące się nowoczesnością. Zaletą tego materiału jest wyjątkowo estetyczny wygląd, a także bardzo duża trwałość. Chociaż meble wykonane ze szlachetnej stali nie należą do najtańszych, prezentują się bardzo dobrze nawet po wielu latach użytkowania. Stalowe elementy przypadną do gustu przede wszystkim zwolennikom nowoczesności i będą doskonale wyglądać na przykład w połączeniu ze szkłem. Zaletą tego materiału jest także fakt, że łatwo się czyści i nie wymaga konserwacji, a także jest odporny na uszkodzenia. Niestety meble ze stali nie sprawdzą się miejscach, gdzie ważna jest przede wszystkim ciepła, przytulna atmosfera.

Beton

Beton to jedno z ciekawszych rozwiązań, które można zastosowań w ogrodzie. Zaletą takiego materiału jest jego trwałość. Na rynku można znaleźć wiele mebli z betonu, które mają bardzo dekoracyjne kształty. Niestety beton ma także swoje wady. Materiał gorszej jakości może dosyć szybko ulegać uszkodzeniu pod wpływem czynników atmosferycznych. Jednocześnie nadaje się on głównie na elementy dekoracyjne - trudno sobie wyobrazić naprawdę wygodne krzesło z takiego tworzywa. Wiele osób odbiera je jako stosunkowo zimne i nieprzyjemne w dotyku.

Plastik

Meble ogrodowe, które zostały wykonane z plastiku, to bardzo popularne rozwiązanie. Na korzyść tego tworzywa sztucznego przemawia przede wszystkim jego niska cena. Jest to główny powód tak dużego zainteresowania tym rozwiązaniem. Jednocześnie meble z tego materiału są lekkie i można je łatwo przenosić. Dobrej jakości plastik jest stosunkowo trwały i nie ulega uszkodzeniom, ani odbarwieniom spowodowanym przez słońce. Niestety nie można tego powiedzieć o tańszych meblach z tego materiału, które nie są zbyt trwałym rozwiązaniem i mogą szybko stracić estetyczny wygląd.

Textiline

Jest to tworzywo sztuczne wykorzystywane do produkcji mebli ogrodowych. Materiał charakteryzuje się dużą trwałością i łatwo się czyści. Meble wykonane z tego materiału są stosunkowo wygodne i praktycznie. Jednocześnie takie rozwiązanie nie stworzy udanego połączenia z drewnem oraz z niektórymi innymi tworzywami oraz na pewno nie każdemu przypadnie do gustu.

Rattan

Rattan to miękkie, egzotyczne drzewo, które można łatwo wyginać. Duża elastyczność pozwala na tworzenie wielu różnych mebli, które charakteryzują się bardzo dużymi walorami estetycznymi. Meble z rattanu to wspaniała ozdoba każdego ogrodu. Niestety ten bardzo efektowny materiał ma również swoje wady. Przede wszystkim charakteryzuje się stosunkowo niską odpornością na czynniki atmosferyczne, głównie na wilgoć, dlatego należy go chronić przed silnymi opadami.

Technorattan

Technorattan to syntetyczny odpowiednik naturalnego rattanu, który charakteryzuje się równie estetycznym wyglądem. Jednocześnie meble wykonane z tego tworzywa cechuje dużo większa odporność na działanie czynników atmosferycznych oraz inne uszkodzenia. W związku z tym jest to ciekawa alternatywa dla naturalnego drewna, która dodatkowo wyróżnia się dosyć przystępną ceną. Więcej na temat samego technorattanu można dowiedzieć na stronie http://ogrodolandia.pl/technorattan

Artykuł napisany przy współpracy ze sklepem z meblami i architekturą ogrodową Ogrodolandia
Licencjonowane artykuły dostarcza Artelis.pl.

Choroby roślin uprawnych wywołane przez pasożyty


Autor: Tomasz Jedoń



Praca na roli to nadal źródło utrzymania wielu rodzin. Przynosi wiele satysfakcji, choć bywa trudna i zagrożona niepowodzeniami. Zła pogoda, długotrwałe susze i klęski żywiołowe, potrafią w krótkim czasie zniszczyć wielotygodniowy trud rolnika. A to nie wszystkie jeszcze zagrożenia.

Choroby roślin uprawnych występują dość często i pociągają za sobą konieczność stosowania zapobiegających im środków.
Oto kilka najpopularniejszych chorób pasożytniczych i ich charakterystyczne objawy.
Choroby ziemniaków
a/ zaraza ziemniaczana
Rozpoznajemy ją po brunatnych plamach na liściach z bardzo delikatnym, białym nalotem na dolnej ich stronie. Zarazę ziemniaczaną powoduje grzyb – Phycometes, należący do klasy glonowców. Jego grzybnia rozwija się w przestrzeniach międzykomórkowych liścia i w miarę wzrostu niszczy błony komórkowe i komórki liści ziemniaków. Zarażone tkanki obumierają i zasychają a zarodniki wytworzone przez grzybnię przenoszą się na inne liście. Poza liśćmi grzyb ten atakuje również pędy i bulwy ziemniaka.
b/ czarna nóżka ziemniaka.
Charakteryzuje się ogólną bladością całej rośliny i metalowym połyskiem. Pędy i liście ziemniaka są sztywne i kruche, łatwe do wyjęcia z ziemi.
c/ chwościk ziemniaka
Rozpoznajemy go po jasnych, rozmytych plamach z szafirowym połyskiem, umiejscowionych na dolnej stronie liści.
d/ rak ziemniaczany
Dotyka bulw ziemniaka powodując na nich narośle podobne do kalafiora. Choroba ta należy do bardzo trudnych do zwalczania. Zarodnie przetrwalnikowe, które wytwarza pasożyt są odporne na działanie środków chemicznych i mogą pozostać w glebie przez wiele lat, będąc cały czas źródłem zakażenia.
e/ parch prószysty ziemniaka
Na ziemniakach wyrastają drobne brodawki, które w miarę upływu czasu rozpadają się, tworząc zagłębienia wypełnione brązowym proszkiem.
f/ parch zwykły ziemniaka
2. Choroby agrestu
a/ amerykańska rosa mączna agrestu
Jest to choroba pasożytnicza wywołana przez mącznicę. Jej grzybnia wytwarza wiosną biały nalot na liściach, pędach i owocach. Nalot ten następnie ciemnieje pozbawiając owoce agrestu wartości, niszcząc liście i wierzchołki pędów.
3. Choroby buraka
a/ rdza buraka
Rozpoznać ją można po tym, że na dolnej części liści pojawiają się skupiska pomarańczowych ogników. Na górnej powierzchni, natomiast, można dostrzec skupiska ciemnych kropek.
b/ chwościk buraczany
Jest to bardzo poważny pasożyt buraków, wyrządzający duże szkody. Niszczy on liście, powodując ich brunatnienie i zasychanie.
c/ fałszywa rosa mączna
Diagnozę zarażenia tym pasożytem można postawić, gdy liście buraka są nienaturalnie pogrubiałe, z szaro-fioletowym nalotem od spodniej strony.
d/ mącznica właściwa
W tym przypadku na korzeniach dostrzec można nienaturalne zgrubienia, nierówności i spękania.
Właściwa pielęgnacja i stosowanie środków ochrony roślin może pomóc ograniczyć, a nawet całkowicie wyeliminować choroby pasożytnicze nękające uprawy. Należy jednak cały czas doskonalić i poszerzać wiedzę na ten temat, a także stosować się ściśle do wskazań producenta danego preparatu.

Więcej o ochronie roślin
Licencjonowane artykuły dostarcza Artelis.pl.